تجلّی
تجلّی را باید با تمایز میان ظهور صورتها و دگرگونی ادراک مطالعه کرد؛ هر کاربرد، یک معنا ندارد.
خواندن مدخل ↗تجلّی را باید با تمایز میان ظهور صورتها و دگرگونی ادراک مطالعه کرد؛ هر کاربرد، یک معنا ندارد.
خواندن مدخل ↗نسبتِ وجود به حق و ممکنات را باید جدا سنجید؛ تعبیرهای متأخر به جای متن اصلی نمینشینند.
خواندن مدخل ↗اعیان ثابته با تعیّن ممکنات در علم پیوند دارد، نه با وجود مستقلِ اجسام ازلی.
خواندن مدخل ↗ثبوت به معنای وجود محسوس نیست؛ باید آن را در نسبت با امکان و تعیّن خواند.
خواندن مدخل ↗عدم گاه نفیِ مطلق و گاه نفیِ ظهور در نسبتی خاص است؛ باید قلمرو نفی روشن شود.
خواندن مدخل ↗آفرینش نو موضوعی الهیاتی درباره دگرگونی عالم است؛ نباید آن را معادلهای اثباتشده در فیزیک دانست.
خواندن مدخل ↗نفس رحمانی با تمثیلِ نفس و کلمه به ظهور صورتها اشاره دارد، نه به تنفس جسمانی.
خواندن مدخل ↗عماء از تصویر ابر بهره میگیرد، اما نباید آن را به ابر طبیعی فروکاست؛ سیاق تعیینکننده است.
خواندن مدخل ↗برزخ هم جدا میکند و هم پیوند میدهد؛ کاربرد اخروی و خیالی آن یکسان نیست.
خواندن مدخل ↗خیال در این مباحث فقط وهم نیست؛ میان معنا و صورت محسوس نیز واسطه میشود.
خواندن مدخل ↗عالم مثال در شرحهای متأخر نیز صورتبندی شده است؛ تاریخ اصطلاح را باید از متن نخستین جدا کرد.
خواندن مدخل ↗اسماء الهی را باید در دعا، تفسیر و نسبت با عالم بررسی کرد، نه تنها در یک فهرست.
خواندن مدخل ↗حروف میتوانند نقش تفسیری داشته باشند؛ تشابه عددی بهتنهایی دلیل علمی نیست.
خواندن مدخل ↗جوهر نخستین را نباید بیدلیل با اتم فیزیک جدید یکی دانست.
خواندن مدخل ↗انسان کامل تنها آرمان اخلاقی فردی نیست؛ با نقش جامع و برزخی انسان پیوند دارد.
خواندن مدخل ↗حقیقت محمدیه اصطلاحی درباره نبوت و مرتبه وجودی است، نه صرفاً زندگینامه تاریخی.
خواندن مدخل ↗خلافت در این سیاق الهیاتی را نباید بیدلیل با نهاد سیاسی همنام یکی گرفت.
خواندن مدخل ↗قلب با پذیرش و دگرگونی ادراک پیوند دارد، نه فقط با اندام جسمانی.
خواندن مدخل ↗ولایت به قرب و مرتبه روحانی اشاره دارد؛ دعوی مربوط به اشخاص نیازمند سند تاریخی جداگانه است.
خواندن مدخل ↗معرفت تنها گردآوری داده نیست و به معنای نفیِ مطالعه عقلانی هم نیست.
خواندن مدخل ↗کشف میتواند گزارش تجربهای درونی باشد؛ خودبهخود گواهِ راستیآزمایی مستقل نیست.
خواندن مدخل ↗ذوق استعارهای برای تجربه بیواسطه است، نه جایگزین نقد متن.
خواندن مدخل ↗اشاره همیشه گزارهای صریح نیست؛ نوع متن و مخاطب در فهم آن اثر دارد.
خواندن مدخل ↗ادب با حق و موقعیت و رابطه پیوند دارد، نه فقط با آداب معاشرت.
خواندن مدخل ↗ترتیب مقامات نزد همه نویسندگان یکسان نیست؛ باید متن و صاحب آن مشخص شود.
خواندن مدخل ↗حال گاهی در برابر مقام میآید، اما معیار دوام در منابع یکسان نیست.
خواندن مدخل ↗فنا در این بافت محوِ دعوی نفس است، نه نابودی جسم یا رفع تکلیف.
خواندن مدخل ↗بقا در پیوند با فنا فهم میشود، نه به معنای جاودانگی زیستی.
خواندن مدخل ↗محبت در شعر و عبادت و مباحث وجودی صورتهای متفاوت دارد؛ باید سیاقها را جدا کرد.
خواندن مدخل ↗قطب در نظام مراتب روحانی مطرح است، نه به منزله فهرستی تاریخاً اثباتشده.
خواندن مدخل ↗ابدال گاه وصفِ دگرگونی صفات و گاه نام گروههایی با شمار متفاوت است؛ اختلاف روایتها را باید حفظ کرد.
خواندن مدخل ↗وحدت وجود عنوانی مهم در تاریخ تفسیرهای بعدی است، نه لزوماً اصطلاحِ محوریِ هر متن ابن عربی.
خواندن مدخل ↗32 مدخل